Assorted Spills

...

Wed, 28 Mar 2007 13:57:36 GMT

From Mama G

You. Can. Only. Type. One. Word.

1. Where is your cell phone? --- sofa

2. Where’s your boyfriend/girlfriend? --- lnone

3. Your hair? --- wet

4. Your mother? --- asleep

5. Your father? --- away

6. Your favorite item? --- dell

7. Your dream last night? --- black

8. Your favorite drink? --- coffee

9. Your dream car? --- black

10. The room you are in? --- cold

11. Your ex? --- ?

12. Your fear? --- darkness

13. What do you want to be in 10 years? --- dead

14. Who did you hang out with last night? --- myself

15. Last thing bought? --- cd

16. Hang out? --- house

17: One of your wish list items? --- books

18: Time? --- 21:53

19. The last thing you did? --- eat

20. What are you wearing? --- pjs

21. Your favorite book? --- twisted

22. The last thing you ate? --- picadillo

23. Your life? --- miserable

24. Your mood? --- inconsistent

25. Your friends? --- great

26. What are you thinking about right now? --- blank

27. Your car? --- ?

28. What are you doing at the moment? --- surfing

29. Your summer? (last) --- non-existent

30. Your relationship status? --- hohum

31. What is on your tv? --- friends

32. When was the last time you laughed? --- ages

33. Last time you cried? --- wednesday

34. School? --- UST

Ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!!!

Fri, 02 Feb 2007 01:17:28 GMT

This was posted at J.K. Rowling's official site.

Section: News

Thursday 1 February 2007
Publication Date for Harry Potter and the Deathly Hallows

Harry Potter and the Deathly Hallows will be published on Saturday 21st July 2007 at 00:01 BST in the UK and at 00:01 in the USA. It will also be released at 00:01 BST on Saturday 21st July in other English speaking countries around the world.

Fri, 02 Feb 2007 01:15:36 GMT

...

Mon, 15 Jan 2007 14:59:57 GMT

shut up. and let me bitch about it.

wrong move, wrong course?

Sat, 04 Nov 2006 07:47:12 GMT

Your Dominant Intelligence is Linguistic Intelligence

You are excellent with words and language. You explain yourself well.
An elegant speaker, you can converse well with anyone on the fly.
You are also good at remembering information and convicing someone of your point of view.
A master of creative phrasing and unique words, you enjoy expanding your vocabulary.

You would make a fantastic poet, journalist, writer, teacher, lawyer, politician, or translator.

What Kind of Intelligence Do You Have?

i thought so too

Sat, 04 Nov 2006 07:45:59 GMT

You Are Modernism

You tend to be oriented toward the future and technology.
You like art that signals how the world might change in radical ways.
As far as art goes, everything in the past is obsolete - and it's time to carve a new path.
You prefer art that doesn't follow any rules - even if the art doesn't make much sense.

What Art Movement Are You?

...

Thu, 21 Sep 2006 11:58:37 GMT

I have to. One day it will all make sense. But for now, I'll be content with the thought that I'm making the right choice

...

Mon, 14 Aug 2006 17:58:08 GMT

hindi pa pala ko tuluyang nagiging masama. aba! at masaya pa rin naman palang tumulong...

katakot

...

Thu, 06 Jul 2006 16:32:22 GMT

wag mong
ikabahala
ang pag iisip
ko sayo
wag mong
ikabahala
ang pagtingin
kong
may pagkabobo
basta
nandito lang
ako
magbabantay
maghihintay
kasunod
kalikod
nakamasid
sayo
wag mong
ikabahala
nandito
lang naman
ako
ha
bang
bu
hay
matakot sila

kasalanan ni elle

Sat, 03 Jun 2006 15:22:56 GMT

anthology

Wed, 31 May 2006 01:31:05 GMT

Masyado na yatang masalimuot ang blog ati rin ung isa na to. sa totoo lang hindi ko na alam kung alin ang sakin alin ang imahinasyon ko na lang.

Nakakamiss ung dating linya ‘para enjoy’,’para masaya’,’parang life’. Parang ganun kasimple ang buhay.

Sana eraserheads pa rin ang sikat.

hika ang inabot ko
nang piliting
sumabay sa 'yo
hanggang kanto
ng isipan mong
parang sweepstakes
ang hirap manalo
ngayon
pagdating ko sa bahay
ibaba ang iyong kilay
ayoko ng ingay
huwag mo nang itanong sa akin
di ko rin naman sasabihin
huwag mo nang itanong sa akin
at di ko na iisipin
field trip
sa may pagawaan
ng lapis
ay katulad ng buhay natin
'sang mahabang pila
mabagal at
walang katuturan
ewan ko
hindi ko alam
pwede ba'ng 'wag na lang
nating pag-usapan
huwag mo nang...

...

Mon, 22 May 2006 13:33:33 GMT

Maraming bagay ang ayaw ko. Ayoko ng niloloko. Ayoko ng mga taong nagpapanggap sa harap ko.

Ikaw lang siguro ang kaya kong mangloko sakin, kahit masakit.

Sana minsan, maisip mong isama ko sa pagpapanggap mo. Magpanggap tayong masaya.
Tapos balik ka na sa kanya.

Pagmamasdan na lang ulit kita.

dalawa

Mon, 22 May 2006 13:26:02 GMT

dalawa

dalawang minuto
para i-iyak
hindi luha
kundi dugo
dahil sayo

bukas ganun ulit… akala ko iba na ang iniiyakan ko.un pa rin pala…stupido.

Ang daya mo, nasayo ang tali. Kailan mo ba balak bitawan…

Sa leeg ko na lang, dun mo itali. Sabay hila ng malakas. Para tapos na. ulo ko na lang ang dalin mo. Iwan mo na ang puso. Para di na ko masaktan.

Dalawang minuto lang.
Para itali
Ang lubid

Kung dati luha, ngaun dugo na. naaagos di sa mata kundi sa leeg kung san dati nakakabit ang ulo. Aagos hanggang tuyot na. para ang puso ko makapamahinga na.

At ang ulo ko na dala mo… sa mga mata luha na lang ang papatak. Di dahil sa sakit kundi dahil lang sa pagkasanay. Hindi bale, matutuyot din yan. Kagaya ng puso ko, mamamahinga na.

Taon ng pagpapahirap…
Dalawang minuto para basahin to.

ilang Segundo lang para sabihing ‘mahal kita’

at habang buhay na kong susunod sayo.

Iluha mo lang

Mon, 22 May 2006 13:19:41 GMT

i-iyak mo lang daw. Pangbawas ng sakit. Akala ko dati pagpigil lang sa luha ang masakit.
Mas masakit pala kapag ayaw tumulo ng luha. Kapg isa isa ang patak. Kapg nabibilang mo ang bawat isang luha na tutulo.

Ung tipong ang hirap huminga, ung nanlalabo na ang mata mo sa luhang natutuyo bago makatulo.

Ang saya siguro kung, iiyak ako…nang luhang matagal ng pinipigil tapos nandyan ka para saluhin kung hindi man punasan.

Simpleng pagpapanggap lang.

...

Sat, 13 May 2006 07:27:37 GMT

I let you go
I know I did
Or at least
I’m pretty sure
I did
Then why
Every time
I look back
I feel sad
Because I
Chose to let
You
Go
Then why
When I
Can’t sleep
It’s you
That gets stuck
In my head
Then why
Every time
I say
I’m fine
It hurts like
Hell
It stabs
But
It never
Bleeds
For you see
When I
Let you go
I died.

repeat...

Fri, 12 May 2006 14:25:31 GMT

Naisip ko mabilis tayo minsan magtapon ng bagay na akala natin sira na, kasama na rin nawawala ung mga maayos pa.

Bakit minsan sirang sira, laspag na, wala ng silbi di pa rin matapon? Kaya napupuno ng kalat ang desk ko kasi maraming bagay dun, pinaglumaan na, ung iba gumagapang na papuntang basurahan.

Di ko maitapon.

Minsan mas magandang di nalang pag isipan, tapon na lang agad. Habang hawak mo kasi para bang unti unti may maaalala ka. Hanggang sa sasabihin mo, sa susunod na lang…di ko pa kaya itapon.

Naglinis ako ng desk nung isang isang linggo ang daming kalat. Habang nagkakalkal ako, may naalala kong lalagyan. Babasagin, ung parang lalagyan ng potpourri. Maliit lang un, kasya sa palad ko. Dun ko pinagkasya ang kwento ng dati. Pano kasi ang hirap tuwing nababasa ko, ang dami kong naaalala. Taon din bago ako nakapagdecide na bitawan na un. Inisip kong sunugin, i cremate ang memories kumbaga. Kaya lang pangit isipin, ung memories mo, itim na dumi na lang. kaya pinunit ko na lang. pero ang OCness ko ayan na naman, ginamitan ko ng gunting.

Parang ako ung nagugupit. Ako ung napupunit.

Ako ung ilalagay sa boteng maliit.

Pirapiraso na, ang hirap.

Hindi ko na maalala kung kelan ko ginawa un, basta matagal na. habang ginugupit ko, binabasa ko paputol putol. Kasi pagkatapos nun, wala na. kahit iyakan ko di na mabubuo ulit.

Kung tutuusin, matagal ng sira un. Hindi lang ung papel.

Pagkatapos pinagkasya ko sa bote. Sakto lang. nilagyan ko ng sandamakmak na glue ung ibabaw para madikit ung cork na takip. Baka kasi isang araw topakin ako at maisipan kong buoin ulit. Ang ganda tingnan parang display.

Un na ung iniyakan ko dati, nagkasya sa bote na ngaun hindi ko na alam kung nasan. Di ko maalala kung itinapon ko na o itinago ko sa kung saan.

Ngaun naaalala ko ung mga bagay bagay… ang sakit isipin un lang un. Nakasya sa boteng nawawala.

...

Fri, 12 May 2006 14:18:38 GMT

Pinalaya kita
Matagal na
Inakala kong
Kailangan mo
Hindi pala

Ikaw
Ako
Tayo
Gaya ng iba
Di nagtagal

Walang pinatunguhan
Nabuhay lang
Sa panaginip
Kong
Kinagisingan

Pinakawalan kitA
Matagal na
Bakit ako
Hanggang ngayon
Nakakulong pa

baka may natira pa

Fri, 12 May 2006 05:22:54 GMT

Napanood niyo na ba if only? Kung hindi pa try nyo. Kung nacornihan ka… alis ka na! hehehe

Ung ‘take my heart back’ asus…bakit ganun ang sakit

Take my heart back
Leave your pictures on the floor
STEAL back my memories
I can’t take it anymore
I’ve cried my eyes out
And now I face the years…

Steal back your memories? Pede ba un… na sayo na lang? e kasama siya dun diba? E di masakit pa rin? E di dala mo pa rin ung sakit?

Ano ba yan puro na lang sakit. Wala ytang happy song sa pc ko. Na reformat kasi ilan lang ang nasave ko. Syang nakalimutan ko isave ung ‘ever after’ happy pa naman un. Lahat ng natira puro lungkot.

Parang ikaw diba? Minsan sa pagmamadali mong makalimot, mag reformat kung baga. Lahat tinatapon mo, feeling mo lahat sira na. di mo alam ung maganda pala ang nabibitiwan mo, ung pangit ang natitira. Un wallow in your own misery na ang drama mo… nagmamadali ka kasi.

Sige na, pulutin mo na ulit. Baka may natitira pa…

Ang saya love story ng kung sinu sino…(wala pang ending… ang corny)

Thu, 11 May 2006 13:22:16 GMT

Truth or dare?

Truth.

Ilan na ba ang minahal mo?

Dalawa pa lang

Ano ang kwento?

Ung una mahal ko pero late ko na narealize. Alam ko na may special samin, pero di ko agad. Nakonek…mahal ko pala siya. Sobra. Kaso wala na siya e, ang hirap pala mag mahal ng taong wala na. pakiramdam ko nasaktan ko din siya, di ko naparamdam na mahal ko siya…
Tagal din bago ko naka move on, hirap kasi wlang release kumbaga.

Bakit naman?

Kanino ka hihingi? Sa kanya? E di nga niya alam di ba? Saka nasan pala muna siya?

Ganun? E pano un, pano ka nakamove on?

Ewan. Parang dumating lang sa point na alam mong ready ka na… basta ganun? Tapos dmating ung pangalawa. Problema nga e, parang siya ung nauna… di sila pareho marami lang similarities. Pero mahal ko talaga un. Inisip din niya baka akala ko ung una siya… pero napaintindi ko naman, na hindi ganun.

So mahal ka rin niya?

Magkaibigan kami e, syempre. Kaso wala kaming spark. Sabi niya. Mas excited daw siya Makita ko na kaibigan, kesa boyfriend. Hirap din siya magetover, pero at least kaibigan ko pa rin…

E nasan kana ngaun? Wala kang mahal?

Teka, truth or dare lang diba? Bat parang Q and A to?

ang bata

Thu, 11 May 2006 04:09:16 GMT

Ang bata pag may nagustuhan. Hirap kang hindi ibigay. Wawa naman baka umiyak. Ang bata pag may ibinigay, kapag gusto na niya kunin, kanya na ulit.

Pero bakit ikaw? Minsan may nagugustuhan ka, kahit anong pilit… di mo makuha. Kahit ilang patak ng luha, maubusan ka man, di mo makuha.

Bakit ikaw? minsan may ibibigay ka. Pag gusto mo na bawiin, di mo makuha. Kahit nahihirapan ka dahil nawalan ka, di mo pa rin makuha.

Bakit ang bata pag nasaktan, konting iyak at band aid, bukas makakalimutan na.

Bakit ikaw? timba timbang luha na, may peklat pa, wa effect ang band aid. Kahit kailan di mo malilimutan.

Bakit ang bata matanong… eventually maiintindihan din niya o kaya malilimot din.

Bakit ikaw? ang mga tanong mo walang sagot at di mo malimot.

Bakit ang bata playground lang ang katapat may kalaro na, o kung wala man kahit laruan lang solve na.

Bakit ikaw? ang laki laki ng mundo pero nag-iisa ka.

ang kaldero

Thu, 11 May 2006 04:01:48 GMT

Kanina naglilinis ako ng kaldero, oo kaldero, ang hirap tanggalin ng dumi pagdumikit na no? kapg nakalimutan mong lagyan ng tubig at joy para lumambot ung nakadikit na kung anu ano.

Masakit talaga kapag maraming nakasabit na kung anu anong blah blah… try mo tanggalin pero ayaw. Hahayaan mo muna, saka na lang. hanggang sa makakalinutan mo, di mo napapansin ang bigat na ng pakiramdam. Kasi may nakasabit sayo. Bagay n dapat dati mo pa iniwan, inaalis kahit naka dikit. Pero bakit parang ang sakit, kapag unti unti nang nawala gumagaan pero ang lungkot, para kang nawalan. Pero alam mo dapat, ang hirap lang talaga pilitin. Nakadikit e.

Kaya next time lagyan agad ng tubig at joy para pag ready ka na maghugas ng kaldero, mabilis matanggal… ang dumi sa kaldero.

ang kwentong siopao, baw

Wed, 10 May 2006 14:57:17 GMT

A few years back, na realize ko na isa na kong siopao. Well cuapao pa lang ako nun, hehe. Naisip ko na mag lose ng weight pero ayoko nung mga diet na 2 weeks lang mag drop na weight mo tapos after a month balik ka nanaman sa dati, or worse, mas mataba pa. gusto ko ung pangmatagalan na, un bang tamang diet. In the process of finding that diet ako ay naging siopao. Mahirap talaga mag lose weight kasi ano naman ang tatanggalin ko sa diet ko e di naman ako mahilig sa softdrinks, kung anu anong junkfoods, ang pinakamamahal kong tsokolate ay in moderation lang… di naman ako lamon sa kanin. Sadya lang talagang sedentary ang lifestyle ko. Pano ba naman ¾ of the day e nakaharap ako sa mga planong pilit ko sinosolve… masyado yata akong nahiyang sa college life, kapag nasstress tumataba. Siguro kung inaabuso ko ang prerogative namin sa paggamit ng elevator ay lobo na ko ngaun, buti na lang nandyan si nikki para sabayan ako sa paggamit ng hagdan.

Anyway, naisip ng nanay ko dapat healthy lifestyle na. wala na kasi siyang apdo due to fatty deposits, pati ba naman olive oil ay kinatatakutan, hypertensive pa. kaya naisipan namin lagyan na ng exercise ang aming vocabulary.

At para macomplete ang process ng pagiging isang siopao, alam mo ba kung saan un niluluto? Ang alam ko sa steamer. Kaya un, sumabit na ko sa steam bandwagon along with the ‘more active’ lifestyle. Hesitant ako sa simula, sabi ko di pa yata ako ready pumasok sa isang cramped room na mainit kasama ang mga taong di ko kilala na halos walang saplot. (ung steam room di mo Makita ung tao, baka may mumu na dun). Pero according sa libreng consultation sa PT, sauna lang daw ang katapat ng masakit kong upper and lower back. In short, masakit ang buo kong likod pagkatapos magtreadmill, ganun ka sedentary ang buhay ko…treadmill lang aray na. feeling ko nga may scolio na ko e, nakakatamd lang magpa check up. Masyado na kong maraming sakit. Anyway, sinunod ko ang payo niya steam room or sauna, basta pang relax at dun ko napagtanto ang pagkapasaway at pagkahilig sa chisms ng maraming nilalang… (ako nakikinig lang di ko kinakalat hehe)

Pag pasok sa steam room, asus ang init pero carry naman(ang consequence ng pagiging siopao). Para kang nasaulap ang labo sana hindi ganun sa langit, sana dun malamig. Papasok na ang mga tao dala dala ang sangkaterbang abubot. Kung anu anong pampalambot at pampakintab ng buhok, at sarisaring pantangal ng libag (umaasa pa sigurong puputi, joke lang, pish). May chipipay may branded, at pag branded syempre ipangalandakan. Ok lang ang amoy ng isa medyo aromatic pa, ang dalawa ok pa rin, pero paglahat na e may kanya kanyang pangkudkod e masagwa na ang amoy. Ok lang naman ang maglagay ng langis sa buhok libre nga namang hot oil yun, pero sana may shower cap or kung wala,konting pasintabi sa katabi mo. Ok lang din ung body scrub pero sana pagkatapos na magsteam, dun ba sa lugar na tinatawag na shower. Aba e ang pores mo open at humihinga tapos papahiran mo ng oil at kung anu anong comodogenic stuff, alam niyo ba ang pelikulang Tubig at langis? Sana pagkatapos na magsteam saka po tayo, magkudkod, ang steam room ay para makapagrelax ang muscle ang mind at hindi para langhapin ang masagwang amoy ng scrub at oil, (tama na, na fat mo ang lumalabas). Wala po kaming balak magpahot oil ng buhok sa ilong, kahit dry and damaged un, ok lang la naman nakakakita e, hehe. To make the already long story longer,(kala mo no? ) may pinost na na advisory to please refrain from using blah blah blahs inside the steam room and sauna. Assume ko na lang di pa nila nababasa, sige na, bigyan na ng benefit of the doubt. Hmph!

...

Tue, 09 May 2006 05:26:19 GMT

Halata bang wala akong magawa…Yay!!!! Pangalawa na tong tagalog post ung isa nandn sa blogspot.

Natututo naman ako ng cad kahit pakonti konti…infairness naiintindihan ko. Bored na ko grabe pero sa totoo lang self imposed boredom ang tawag dito. Kasi madali lang naman iangat ang telepono, makipag usap sa kaibigan… di ko lam bat di ko magawa. Madali lang manghatak ng kasama para magmall, mag catch up sa buhay buhay…pero di ko din magawa. Masyado na yata ako lumalayo sa tao. Hala! Baka din na ko tao.

May LSS ako ngaun ung sa ‘if only’ bastos na kanta di ko maalis sa utak ko. At bastos din yang movie na yan, e everytime na napapanood ko talagang di ako makahinga. Sabayan mo pa ng ‘take my heart back’ ung song sa end ng movie ay naku…. Sana ganun kadali hingin pabalik ang puso mo. Ung tipong good as new.

Nauubos ang internet card sa mga kabobohan ko, sa totoo lang nakaksawa rin pala ung nasa internet ka at pabrowse browse lang. eto nanaman ako at ang katangahan ko. Obvious bang maraming free time e, dalawa blog ko ngaun. Gusto ko pa rin ung sa blogspot ko kaya may link palagi ang update ko dun… kaya kung sawa ka na sa pagtatagalog ko, dun mo naman isiksik ang sarili mo.

Nagreformat kami ng computer last month ata at ngaun ko lang narealize kasama ng pagkawala ng mga mp3files ko e pati pala msg archive n gym wala na rin. Asar naman pick me upper pa naman un. At medyo natututo na rin ako lumabas sa invisibility cloak ko sa ym paminsan minsan, baka may makakausap, sa kasamaang palad lahat short-lived.

Eto na yata ang pinakamahaba kong entry, as usual wlang katuturan. Dahil kung wlang blog e sumabog na ko….gusto ko sana ikwento ang katangahan ko…pero wag na lang baka may makagets e. sa totoo lang duwag pa rin ako hanggang ngaun. Ang tagal na pero duwag pa rin.

Phrase of the day: sa totoo lang

May naisip ako ngaung week lang na ito… tapos na. closed chapter na talaga. Ilang beses ko na sinabi pero palaging may…but. Ngaun, mukhang wala na. talagang tapos na. masaya naman.

Haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaay…………………………………

Ang buhay talaga…..parang life

take two

Sun, 30 Apr 2006 13:35:19 GMT

i posted this dec 26, 2004-blogspot accnt. had to post it again... very applicable :)

the advent of technology...
you spend hours on the net surfing for stuff you don't really need. well, just an excuse to be online. hoping that maybe for some unknown but an appreciated reason you'll chance upon someone.
not just some one, but someone.
so everyday even for an hour you log-in, keeping your toes (since your currently using your hands) crossed. maybe just maybe...
and everyday you get frustrated.but not enough to keep you away from the computer.
and so one day, in the wee hours of the morning, you spotted your happiness online.
out of your invisibility cloak you go for a casual stroll and hopefully your ip address might bump into his.
haaaaay.......
what we do to be called crazy

in another place

Sun, 30 Apr 2006 13:23:08 GMT

a footprint left